W czerwcu 2010 r w Warszawie odbyła się, z inicjatywy Polskiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego (PTSR) oraz  European  MS Platform, pierwsza debata środowiska pielęgniarek,  poświęcona roli pielęgniarki w procesie leczenia stwardnienia rozsianego (SM). Do debaty zaproszona została Pani Dorota Żelisko, pielęgniarka oddziałowa z Kliniki Neurologii i Epileptologii IPCZD, która pracuje z pacjentami z SM.

Spotkanie to było częścią Międzynarodowego Programu MS Nurse Survey. Podobne spotkania odbywają się jednocześnie w kilku krajach. W trakcie debaty poruszono następujące problemy:

• Relacja pacjent – pielęgniarka w procesie leczenia SM
• Rola pielęgniarki w opiece nad pacjentem dotkniętym SM
• Specjalizacja edukacyjna „pielęgniarka z SM” szansą na poprawę jakości życia pacjentów z SM

W Klinice Neurologii i Epileptologii IPCZD od 2009 r. rozpoczęto leczenie pacjentów z SM w ramach realizacji Terapeutycznego Programu Zdrowotnego - leczenie stwardnienia rozsianego. Terapia ta polega na regularnym podawaniu w iniekcjach podskórnych interferonu beta 1.

Rolą pielęgniarki, sprawującej opiekę nad tymi chorymi jest nauczenie samodzielnego  wykonywania takich iniekcji (prawidłowe wyznaczanie miejsca wkłucia, przygotowanie leku, warunki przechowywania leku, pielęgnacja miejsc wkłucia). Pielęgniarka udziela informacji o możliwości wystąpienia objawów ubocznych po aplikacji leku i radzi jak je minimalizować. W chorobach przewlekłych oczekiwaną postawą chorego jest akceptacja choroby. W przypadku SM stan ten pozwala na aktywne uczestnictwo w dostępnych możliwościach leczenia i rehabilitacji, umożliwia rozwój. Chory i jego rodzina, po otrzymaniu diagnozy SM, przechodzi wiele trudnych etapów. Dlatego tak ważne jest wsparcie ich w przechodzeniu tego procesu. Pielęgniarka, opiekująca się chorym i jego rodziną, udziela informacji, gdzie szukać pomocy i wsparcia w rozwiązywaniu różnorodnych problemów, jakie niesie za sobą rozpoznanie choroby SM. Celem tych działań jest „nakierowanie chorego na życie”.